Szlak 3

Z Hildesheim do Eisenach

Trzeci szlak do miejsc dziedzictwa UNESCO związany jest z religią i bogactwem złóż, które w tym regionie były eksploatowane przez stulecia.

Podróż zaczynamy w Hildesheim, w południowej części Dolnej Saksonii. W tym urokliwym miasteczku uniwersyteckim znajdują się arcydzieła architektury romańskiej, które w 1985 roku zostały uznane za światowe dziedzictwo UNESCO: to katedra i bazylika św. Michała wraz z należącymi do nich arcydziełami sztuki. Świątynia, która posiada okrągłe, narożne wieże na planie kwadratu, jest nazywana przez mieszkańców 'Niebiańskim Zamkiem'. Od 1022 roku bazylika góruje nad zabytkowym rynkiem. We wnętrzu kryje jedyny w swoim rodzaju, wysoki na 30 metrów drewniany strop pokryty malowidłami przedstawiającymi genealogię Chrystusa. We wzniesionej w 1061 roku słynnej katedrze w Hildesheim przechowywane są doskonale zachowane skarby z epoki brązu. Również elewacja katedry jest nie lada niespodzianką: rośnie tam ponad tysiącletni krzew różany, który uważany jest za symbol miasta, a o którym to krąży mnóstwo legend.

Nie Bóg, lecz tęsknota za lepszym życiem była motorem rozwoju kolejnego celu podróży: fabryki obuwia Fagus w Alfeld. Projekt tego kompleksu przemysłowego wyszedł spod ręki Waltera Gropiusa w 1911 roku i stanowił pionierski przykład nowoczesnej, industrialnej architektury na świecie. Budynek jest lekki, elegancki i całkowicie przeszklony. Gropius chciał poprawić warunki pracy, na czym skorzystał także zleceniodawca projektu, przemysłowiec Carl Benscheidt: spadła liczba wypadków w fabryce. Dwóch ojców, jedno dzieło, które w 2011 roku otrzymało status dziedzictwa UNESCO.

Następnym przystankiem jest Hildesheim, miasto położone w południowej części Dolnej Saksonii. W tym uroczym miasteczku, centrum uniwersyteckim, w 1985 roku jednocześnie wpisano na listę światowego dziedzictwa dwa arcydzieła architektury romańskiej - Katedrę i Bazylikę św. Michała wraz ze znajdującymi się w nich skarbcami. Bazylika, okazała konstrukcja będąca mieszanką stylów, z wieżami na planie kwadratu i koła, nazywana jest zwana przez mieszkańców "niebieskim zamkiem", który od 1022 góruje nad zabytkowym starym miastem. Budowla w swoim wnętrzu kryje prawdziwy unikat: monumentalne, długie na 30 metrów stropy zdobione malowidłami przedstawiającymi drzewo genealogiczne Chrystusa. W zbudowanej w 1061 roku Katedrze przechowywane są znane dzieła sztuki wykonane z brązu. Również na murach zewnętrznych Katedry znajduje się nie lada gratka: rośnie tu ponad tysiącletni krzak róży, który uchodzi za symbol miasta, a wokół którego narodziło się mnóstwo legend. Będąc w Hildesheim koniecznie o nie zapytajcie!

O skarbach epoki przedindustrialnej można dowiedzieć się wiele w położonym nieopodal miasteczku Goslar. Legenda głosi, że podczas polowania niecierpliwiący się rumak rycerza Ramma grzebał kopytem w ziemi tak długo, aż odkrył pokłady rudy. I istotnie, przez ponad tysiąc lat to niegdyś cesarskie miasto żyło z miejscowych kopalin. Na terenie kopalni rudy Rammelsberg, stanowiącej dziedzictwo kultury UNESCO, ciągle można zobaczyć pochodzące z X wieku hałdy. Jak ogromne znaczenie dla rozwoju Goslaru miały surowce mineralne, widać w przepięknej zabudowie Starego Miasta; należy do niej gotycki ratusz i budynek gildii kupieckiej Kaiserworth. W 2010 roku lista światowego dziedzictwa została uzupełniona o znajdujące się niedaleko Goslaru zbiorniki wodne Górnego Harzu. Pochodzący z XIII wieku inteligentny system zarządzania zasobami wodnymi obejmuje 107 stawów, 310 kilometrów rowów melioracyjnych i 31 kilometrów cieków wodnych, dzięki czemu ​​system ten jest jednym z największych na świecie, przedindustrialnych systemów zasilania w energię!

Zaledwie 60 kilometrów na wschód leży miasto Quedlinburg – założone przez władców z dynastii ottońskiej. Na stromym zboczu góry zamkowej król Henryk I ufundował kościół św. Serwacego. Obecny budynek świątyni został konsekrowany w 1129 roku. To arcydzieło architektury romańskiej zostało w 1994 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Podobnie zresztą jak zamknięta dla ruchu kołowego starówka w Quedlinburgu: ponad dwa tysiące domów szachulcowych tworzy powierzchniowo największy zabytek urbanistyczny w Niemczech. Średniowieczną scenerię ożywiają małe kawiarnie i sklepiki, które odwiedza ponad milion turystów przybywających tu każdego roku.

Ostatni przystanek to oddalone o trzy godziny jazdy samochodem na południowy zachód miasto Eisenach. Tu znajduje się zamek warowny Wartburg, który od 1999 roku widnieje na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Ten zabytek kojarzy się zwłaszcza z nazwiskiem reformatora Marcina Lutra. Po tym, jak w 1521 roku Luter został ekskomunikowany przez papieża i potępiony przez cesarza, jako szlachcic o imieniu Jörg znalazł schronienie właśnie na zamku Wartburg. Tutaj też w ciągu zaledwie jedenastu tygodni Luter dokonał niezwykłego dzieła – przetłumaczył Nowy Testament z greckiego na niemiecki. Wkrótce po śmierci Lutra w 1546 roku, jego komnata na Wartburgu stała się celem wycieczek. I tak pozostało do dziś.