Διαδρομή 8

Από το νησί Ραϊχενάου στο Στάινγκαντεν

Στο τελευταίο μας ταξίδι στο νότιο άκρο της Γερμανίας θα γνωρίσουμε μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς σε βουνά και λίμνες. Επισκεπτόμαστε ένα νησί στη λίμνη Κωνσταντία, ένα αρχαιολογικό μνημείο κάτω από την επιφάνεια της λίμνης, καθώς και μία μικρή εκκλησία που αποτελεί σημείο αναφοράς στην ιστορία της τέχνης.

Αρχίζουμε το ταξίδι μας στο νησί Ραϊχενάου, το μεγαλύτερο στη λίμνη Κωνσταντία. Τον 8ο αιώνα ο χριστιανός ιεραπόστολος Πιρμίνιος θα ιδρύσει εδώ ένα μοναστήρι Βενεδικτίνων μοναχών, που έμελλε να γίνει μία από τις πιο ισχυρές μονές της νότιας Γερμανίας για τα επόμενα 300 χρόνια. Για τον σημαντικό ρόλο που είχε διαδραματίσει στα θρησκευτικά, αλλά και πολιτιστικά δρώμενα του Μεσαίωνα, το αρχιτεκτονικό σύνολο στο μοναστηριακό νησί Ραϊχενάου ανακηρύχθηκε Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 2.000.

Στην πολιτιστική κληρονομιά ανήκουν οι τρεις ρομανικές εκκλησίες του νησιού. Ο μεγαλύτερος και παλαιότερος ναός στον οικισμό Μίτελτσελ είναι αφιερωμένος στην Παναγία. Στον οικισμό Νίντερτσελ βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγ. Πέτερ και του Αγ. Πάουλ, όπου οι Βενεδικτίνοι μοναχοί άφησαν και πολλούς καλλιτεχνικούς θησαυρούς. Οι μνημειώδεις τοιχογραφίες στον χώρο της Αγίας Τράπεζας χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα. Ακόμη πιο παλιές είναι οι νωπογραφίες στην εκκλησία του Αγ. Γκέοργκ στο Όμπερτσελ. Ο ναός θεωρείται ο μοναδικός του 10ου αιώνα βορείως των Άλπεων με άριστα διατηρημένη αγιογραφία.

Επόμενος σταθμός μας είναι ένα… υποθαλάσσιο πολιτιστικό μνημείο: οι προϊστορικοί λιμναίοι οικισμοί του Ουντερούλντιγκεν, στερεωμένοι σε πασσάλους στη λίμνη της Κωνσταντίας. Οι ξύλινοι πάσσαλοι στο νερό μαρτυρούν την παρουσία των κατοικιών. Αυτό το ιδιαίτερο είδος πασσαλόπηκτων κατασκευών ήταν συνηθισμένο στους πρώτους προϊστορικούς οικισμούς, γιατί προσέφερε στον άνθρωπο προστασία από τους εχθρούς και τα σαρκοβόρα ζώα. Ο προϊστορικός οικισμός του Ουντερούλντιγκεν θεωρείται ο πιο σημαντικός του είδους στην περίοδο μεταξύ 1.300 και 800 π. Χ., δηλαδή την ύστερη εποχή του χαλκού. Από το 1922 οι αρχαιολόγοι άρχισαν να ανακατασκευάζουν μερικές από τις κατοικίες, οι οποίες σήμερα μας δίνουν μία εικόνα για την καθημερινή ζωή στην προϊστορική περίοδο. Από το 2011 έχουν εντοπιστεί στη Βάδη- Βυρτεμβέργη και στη Βαυαρία άλλοι 17 οικισμοί του είδους. Εντάσσονται στο διεθνές δίκτυο προϊστορικών οικισμών, που περιλαμβάνει συνολικά 111 τοποθεσίες.

Η όγδοη και τελευταία διαδρομή μας στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά της Γερμανίας ολοκληρώνεται κοντά στον οικισμό Στάινγκαντεν, περίπου 150 χιλιόμετρα ανατολικά από τη λίμνη της Κωνσταντίας. Εδώ, μπροστά στο πανόραμα των Άλπεων, δεσπόζει η εκκλησία του Βις- ναός προσκυνητών σε αρχιτεκτονικό ρυθμό μπαρόκ, στην οποία ακόμα και σήμερα τελείται η Θεία Λειτουργία. Εντάχθηκε στην Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά το 1983. Η κατασκευή της είχε αρχίσει το 1745 κατ’ εντολήν των μοναχών του Στάινγκαντεν. Μοναδικής τέχνης είναι οι επίχρυσες, γύψινες γιρλάντες στο εσωτερικό του ναού. Παγκοσμίως γνωστή είναι η τοιχογραφία στην οροφή του. Σήμερα η εκκλησία του Βις θεωρείται συνώνυμο του βαυαρικού μπαρόκ. Ο νεαρός ηγούμενος Μαρίνους, που είχε παραγγείλει την κατασκευή της εκκλησίας, έλεγε: «Σε αυτόν τον τόπο βρίσκεται η ευτυχία, εδώ βρίσκει ησυχία η καρδιά».