Διαδρομή 7

Από την Τρηρ στο Μάουλμπρον

Στην έβδομη διαδρομή θα συναντήσουμε μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς από διαφορετικές χρονικές περιόδους και σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Στο νοτιοδυτικό άκρο της Γερμανίας θα μας εντυπωσιάσει η ιστορική κληρονομιά της ρωμαϊκής περιόδου, των μοναστηριών του μεσαίωνα και της βιομηχανικής επανάστασης.

Αρχίζουμε το ταξίδι μας σε μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Γερμανίας, την Τρηρ. Θεμελιώθηκε στις όχθες του ποταμού Μοζέλα το έτος 16 π. Χ. από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αύγουστο. Τον 4ο αιώνα μ. Χ. ήταν μάλιστα πρωτεύουσα της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Το Τρηρ προσφέρει μία μοναδική εικόνα της ρωμαϊκής ιστορίας στη Γερμανία με μνημεία αρχιτεκτονικής όπως οι θέρμες, το αμφιθέατρο και η περίφημη Πόρτα Νέγκρα, η Μαύρη Πύλη της πόλης. Στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά ανήκουν από το 1986 τα ρωμαϊκά κτίσματα, αλλά και ο καθεδρικός ναός της πόλης με την παράπλευρη εκκλησία των καθολικών καλογραιών. Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε πριν από 1.700 χρόνια και είναι ο αρχαιότερος σε ολόκληρη τη Γερμανία.

Ένα μνημείο της βιομηχανικής περιόδου είναι ο επόμενος σταθμός μας, λίγο πιο νότια: η παλιά χαλυβουργία του Φέλκλινγκεν που χρονολογείται από το 1873. Σαν σκουριασμένοι δεινόσαυροι μοιάζουν σήμερα οι υψικάμινοι, τα βαγονέτα και οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Χιλιάδες εργάτες κόπιαζαν και ίδρωναν τον περασμένο αιώνα εδώ, όπου σήμερα διοργανώνονται εκθέσεις, συναυλίες και άλλα καλλιτεχνικά δρώμενα. Το 1994 η χαλυβουργία του Φέλκλινγκεν, το πρώτο σύγχρονο βιομηχανικό μνημείο της Γερμανίας και μοναδικό στην Ευρώπη για την αρτιότητα των εγκαταστάσεών, εντάχθηκε στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.

Συνεχίζουμε προς τα δυτικά και σε 160 χιλιόμετρα φτάνουμε στη μονή Λορς. Ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα και πολύ γρήγορα έγινε ξακουστή, καθώς φιλοξένησε πολλούς ηγεμόνες της εποχής, ενώ κάποιοι Γερμανοί βασιλείς του μεσαίωνα θέλησαν να ενταφιαστούν στους χώρους της μονής. Η αποκαλούμενη «βασιλική αίθουσα», αρχιτεκτόνημα της προ-ρομανικής περιόδου με πλούσιο διάκοσμο, είναι το μόνο κτίσμα που σώθηκε από τη μεγάλη πυρκαγιά του 1090. Εικάζεται ότι είχε κτιστεί τον 9ο αιώνα και αποτελεί ένα από τα σπάνια ιστορικά μνημεία της δυναστείας των Καρολιδών. Από το 1991 η αίθουσα, όπως και τα αρχαιολογικά υπολείμματα του μοναστηριού, ανήκουν στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.

Λίγο πιο νότια μας περιμένει ο επιβλητικός καθεδρικός ναός του Σπάιερ. Η κατασκευή του άρχισε τον 11ο αιώνα από τη Σαλική, γνωστή και ως Φραγκονική, δυναστεία και είναι η μεγαλύτερη ρομανική εκκλησία της Ευρώπης που διασώζεται μέχρι σήμερα. Υπέστη πολλές ζημιές στους πολέμους μετά τον 17ο αιώνα, αλλά κάθε φορά ακολουθούσε η ανακατασκευή του. Έτσι η ιστορία του ναού συμπίπτει με μία γερμανική παράδοση 200 ετών στην αναστήλωση μνημείων. Το 1981 ο καθεδρικός ναός του Σπάιερ έγινε το δεύτερο γερμανικό Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Τελευταίος σταθμός της διαδρομής μας είναι η μονή Μάουλμπρον. Το παλαιό αβαείο των Σιστερσιανών μοναχών ανήκει στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά από το 1993. Πολλά μοναστήρια σε όλη την Ευρώπη χτίστηκαν στο πρότυπο του Μάουλμπρον, καθώς θεωρείται ένα από τα καλύτερα διατηρημένα μοναστήρια βορείως των Άλπεων, με ποικιλία αρχιτεκτονικών στοιχείων: από τον ρομανικό ρυθμό του αρχικού κτίσματος μέχρι τον πρώιμο γοτθικό ρυθμό στην αίθουσα τραπεζαρίας των μοναχών.