Διαδρομή 1

Από τη Βάτενμεερ στο Στράλζουντ

Ξεκινάμε το ταξίδι μας σε έναν κόσμο των άκρων, στη Βάτενμεερ. Η τοποθεσία περιλαμβάνει μία έκταση που ξεπερνά τα 11.500 τ.χλμ., με νησάκια, λωρίδες γης και την ακτή της Βόρειας Θάλασσας. Η μορφή της αλλάζει διαρκώς. Δύο φορές τη μέρα η στάθμη του νερού ανεβαίνει κατά 2 έως και 3,5 μέτρα. Μόνο τότε πλέουν τα καράβια ανάμεσα στην ακτή και τα νησιά. Σημαντικό στοιχείο για τον προγραμματισμό ενός ταξιδιού. Με την άμπωτη αρχίζει όμως η πραγματική περιπέτεια: Βόλτες με άμαξα ή περπάτημα στη λάσπη χωρίς παπούτσια. Αλλά μόνο με κάποιον που γνωρίζει την περιοχή!

Επόμενος σταθμός η Βρέμη, η πρώτη από τις πέντε χανσεατικές πόλεις της διαδρομής. Χανσεατικές λέγονται οι πόλεις που είχαν ενταχθεί τον Μεσαίωνα στον ισχυρό εμπορικό σύνδεσμο των Χανσεατών. Η Βρέμη, με μισό εκατομμύριο κατοίκους, είναι η 10η σε μέγεθος πόλη της Γερμανίας. Στην Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά ανήκουν από το 2004 το δημαρχείο της Βρέμης και το άγαλμα του Ρολάνδου μπροστά του. Μαζί συμβολίζουν τον πόθο των πολιτών για ελευθερία. Το αυξανόμενο αίσθημα αυτοπεποίθησης των πολιτών αποτυπώθηκε και στο δημαρχείο. Οι επισκέπτες μπορούν να διακρίνουν στην αρχιτεκτονική του όλες τις φάσεις της κοινωνικής εξέλιξης από τον 15ο αιώνα. Αυτό καθιστά το δημαρχείο της Βρέμης μοναδικό στην Ευρώπη!

Ας ρίξουμε όμως και μια ματιά στην άκρη της πόλης. Στη δυτική πύλη του δημαρχείου συναντάμε τους πιο διάσημους κατοίκους της Βρέμης, τους περίφημους αρχιτραγουδιστές. Εδώ βρίσκονται χυμένες σε χαλκό οι ήρωες των παραμυθιών των αδελφών Γκριμ. Λένε ότι όποιος αγγίζει και τις δυο οπλές του γαϊδάρου θα έχει τύχη!

Η Σπάιχερστατ και η εμπορική συνοικία με τον Οίκο της Χιλής στη χανσεατική πόλη του Αμβούργου ανακηρύχθηκαν το 2015 μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η Σπάιχερστατ κτίστηκε μεταξύ 1885 και 1927 σε γοτθικό αρχιτεκτονικό στιλ με τούβλο και αποτελεί το μεγαλύτερο σύμπλεγμα αποθηκών στον κόσμο που στηρίζεται σε δρύινους πασσάλους. Εδώ αποθηκεύονταν καφές, τσάι, μπαχαρικά και χαλιά από την Ανατολή. Σήμερα ολοένα περισσότερες εταιρείες αξιοποιούν τις παλιές αποθήκες. Η Σπάιχερστατ διατρέχεται από κανάλια. Αυτά προσφέρονται για μια βόλτα με καραβάκι το βράδυ, όταν η Σπάιχερστατ φωτίζεται από περίπου 1.100 φανοστάτες.

Στην εμπορική συνοικία δίπλα στη Σπάιχερστατ οι έμποροι του Αμβούργου έχτισαν κτίρια για να στεγάσουν τα γραφεία τους. Το πιο ξεχωριστό είναι ο Οίκος της Χιλής, το δεκαώροφο κτίριο που κτίστηκε το 1924 με τούβλο σε εξπρεσιονιστικό αρχιτεκτονικό στιλ. Οι οξείες γωνίες του θυμίζουν την πλώρη ενός πλοίου.

Στη συνέχεια θα μεταφερθούμε από τη Βόρεια στη Βαλτική Θάλασσα. Το Λύμπεκ, η έδρα των Χανσεατών, είναι γνωστό και ως η «βασίλισσα των Χανσεατών». Πρώτη φορά το 1987 αναγνώρισε η UNESCO ως Παγκόσμια πολιτιστική Κληρονομιά μία ολόκληρη παλιά πόλη. Το ιστορικό κέντρο του Λύμπεκ είναι σε ένα νησί, περιμετρικά του οποίου βρίσκονται 7 καμπαναριά. Καμία άλλη χανσεατική παλιά πόλη δεν έχει τόσο χαρακτηριστική αρχιτεκτονική. Τα εμπορικά γραφεία και τα σπίτια, τα σοκάκια και οι αυλές βρίσκονται υπό το βλέμμα της περίφημης πύλης Χόλστεν. Η πύλη της πόλης με τα φαρδιά της τείχη είναι σύμβολο όχι μόνο του Λύμπεκ, αλλά ολόκληρης της Γερμανίας.

Το Λύμπεκ γέννησε τρεις νομπελίστες. Ο Τόμας Μαν, ο Βίλι Μπραντ και ο Γκύντερ Γκρας τιμήθηκαν και από την ίδια την πόλη, η οποία τους αφιέρωσε από ένα μουσείο. Μην παραλείψετε να γευτείτε μία λιχουδιά με μεγάλη ιστορία εδώ, το μάρτσιπαν.

Σε κοντινή απόσταση, το χανσεατικό Βίσμαρ γοητεύει τον επισκέπτη με την πλίνθινη αρχιτεκτονική του. Ένας αρχιτεκτονικός ρυθμός που συναντάται μόνο στη βόρεια Γερμανία. Οι μεγαλοπρεπείς εκκλησίες καθώς επίσης και τα κοσμικά κτήρια είναι όλα χτισμένα με τους χαρακτηριστικούς κόκκινους πλίνθους.

Το Βίσμαρ μοιράζεται τον τίτλο του Μνημείου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από το 2002 με το Στράλζουντ, παρά τα 150χλμ. που χωρίζουν τις δύο τοποθεσίες. Οι δύο πόλεις αποτελούν εξίσου χαρακτηριστικά δείγματα για το πώς ήταν μία χανσεατική πόλη την περίοδο ακμής της κατά τον 14ο αι. Η μεσαιωνική όψη του ιστορικού τους κέντρου έμεινε σχεδόν αναλλοίωτη μέχρι σήμερα. Το Βίσμαρ είναι ωστόσο η μοναδική χανσεατική πόλη αυτού του μεγέθους στην περιοχή νότια της Βαλτικής θάλασσας.