Οκτώ ερωτήσεις

στον Λόταρ Μέγερ-Μέρτελ, υπεύθυνο τουρισμού της πόλης Χιλντεσχάιμ

Τι δεν πρέπει να χάσω με τίποτα κατά την επίσκεψή μου στο Χιλντεσχάιμ;

Η παγκόσμια κληρονομιά του Χιλντεσχάιμ είναι μοιρασμένη ανάμεσα στον καθεδρικό και την εκκλησία Μικαέλισκιρχε και αποτελείται βασικά από τη ζωγραφική στην οροφή της Μικαέλισκιρχε και τις χάλκινες και μεταλλικές κατασκευές του καθεδρικού της Παναγίας (Mariendom). Αυτά πρέπει βέβαια να τα έχει δει κανείς αν θέλει να τα περιγράψει.

Τι σας αρέσει περισσότερο εδώ;

Στη στήλη του Μπέρνβαρντ και την ομώνυμη πύλη μπορεί να διακρίνει κανείς την καλλιτεχνική αρτιότητα της χαλκοτεχνίας του Χιλντεσχάιμ. Η μέθοδος κατασκευής τέτοιων τρισδιάστατων σχημάτων είχε φτάσει εδώ από την Ανατολή και παρέμενε για αιώνες ένα καλά κρυμμένο μυστικό. Η τεχνική εκπλήσσει ακόμη και σήμερα αν αντιληφθεί κανείς πως λειτουργεί.

Μία σύσταση που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα;

Συμβουλή μου είναι να αφιερώσετε χρόνο στο μυστικό της Μικαέλισκιρχε. Βλέπετε, οι αναλογίες αυτής της εκκλησίας ηλικίας χιλίων ετών διαμορφώνονται στη βάση ενός αριθμητικού συστήματος. Ειδικοί υποθέτουν ότι παίζουν καθοριστικό ρόλο οι αρχαίοι κανόνες αρμονίας και τα μουσικά διαστήματα. Είναι συναρπαστικό όταν, μετρώντας κανείς τις στήλες, τους ενδιάμεσους χώρους, την αλληλουχία των παραθύρων και τις αναλογίες των χώρων, ανακαλύπτει διαρκώς νέους αριθμητικούς συσχετισμούς. Έτσι δίνεται η εντύπωση ενός απόλυτα αρμονικού χώρου.

Τι σας εντυπωσίασε στην πρώτη σας επίσκεψη;

Επισκεπτόμουν πριν από πολλά χρόνια ως φοιτητής συχνά το Χιλντεσχάιμ. Τότε, όπως και τώρα, με εντυπωσίαζε η αιγυπτιακή συλλογή του Μουσείου Roemer-Pelizaeus. Είναι μία από τις μεγαλύτερες συλλογές τέτοιου είδους στη Γερμανία.

Ποια εποχή του χρόνου είναι πιο όμορφα εδώ;

Μία ιδιαιτερότητα της πολιτιστικής κληρονομιάς του Χιλντεσχάιμ είναι μία τριανταφυλλιά χιλίων ετών που αναρριχάται στην ανατολική αψίδα του καθεδρικού, στην εσωτερική αυλή. Σύμφωνα με το θρύλο, ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής ίδρυσε στο σημείο που βρίσκεται η τριανταφυλλιά την επισκοπή και την πόλη του Χιλντεσχάιμ. Αν και η τριανταφυλλιά δεν διατηρεί την ζωντάνια που είχε 1200 χρόνια πριν, οι κάτοικοι του Χιλντεσχάιμ πιστεύουν ακράδαντα ότι η πόλη τους θα συνεχίσει να υπάρχει όσο επιβιώνει η τριανταφυλλιά. Αυτή ανθίζει μόνο για μία μικρή περίοδο, συνήθως τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου.

Τι άλλο πρέπει να δω ακόμη εδώ;

Οφείλει να δει κανείς την ιστορική πλατεία της αγοράς. Αφού υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πλατεία ανακατασκευάστηκε σύμφωνα με το πρωτότυπο. Ωραία αυθεντικά κτήρια μπορεί να δει κανείς και στη γειτονιά Γκοντεχάρντι, γύρω από την ομώνυμη εκκλησία στην περιοχή Νέα Πόλη, η οποία όμως ανήκει στην παλιά πόλη του Χιλντεσχάιμ. Εκεί μπορεί να ανακαλύψει κανείς ορισμένες μαγευτικές τοποθεσίες.

Η παγκόσμια κληρονομιά ανοίγει την όρεξη. Ποια τοπική σπεσιαλιτέ να δοκιμάσω;

Αγαπητά στο Χιλντεσχάιμ είναι τα λουκάνικα της Κάτω Σαξονίας (Hartwürste). Είναι ένα παραδοσιακό πιάτο κρεατικών που μπορεί να βρει κανείς, για παράδειγμα, στο Knochenhauer-Amtshaus ακριβώς μπροστά στην πλατεία της αγοράς. Για όσους ζητούν ανώτερη ποιότητα υπάρχει το εστιατόριο Nil στο Μουσείο Roemer-Pelizaeus, όπου βρίσκει κανείς καλό τοπικό κρέας.

Ποιο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς θα επισκεπτόσασταν ευχαρίστως;

Επειδή η επαγγελματική μου ζωή περιστρέφεται εδώ και χρόνια γύρω από την παγκόσμια κληρονομιά, κατάφερα να επισκεφθώ, έστω μία φορά, πολλά μνημεία στη Γερμανία. Το μοναδικό μνημείο της Γερμανίας που δεν έχω δει ακόμη είναι οι προϊστορικοί λιμναίοι οικισμοί στις πασσαλόπηκτες πλατφόρμες, στις Άλπεις. Αυτό το μνημείο ξεπερνά τα γερμανικά σύνορα, καθώς παρόμοια κτίσματα συναντώνται στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αυστρία, την Ελβετία και τη Σλοβενία. Επομένως υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί να ανακαλύψει κανείς.

Ο Λόταρ Μέγερ-Μέρτελ

γεννήθηκε στη πόλη-μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς του Λύμπεκ.

Επαγγελματικοί λόγοι τον οδήγησαν στη Βαϊμάρη. Σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνος τουρισμού στο Χιλντεσχάιμ. Ένα από τα πολλά του καθήκοντα είναι να προσελκύσει το ενδιαφέρον ακόμη περισσότερων ανθρώπων στην παγκόσμια κληρονομιά του Χιλντεσχάιμ.