Οκτώ ερωτήσεις

Μπεάτε Μπλάχι, υπάλληλος της υπηρεσίας προστασίας του δάσους Γκρούμζιν

Τι δεν πρέπει να χάσω με τίποτα όταν επισκεφθώ το Γκούμζιν;

Η φύση δεν αποκαλύπτει τα αξιοθέατά της με μια βιαστική ματιά. Πάντως οι επισκέπτες του Γκρούμζιν μπορούν να δουν τα πάντα εδώ και βρίσκουν πάντα κάτι ιδιαίτερο. Παράδειγμα, το θαυμάσιο τραγούδι ενός κοκκινολαίμη. Όποιος έρθει τη σωστή στιγμή μπορεί να δει ανθισμένες ασπερούλες και στις δύο πλευρές του μονοπατιού ή μπορεί να δει ένα σπάνιο κοκκινωπό φυτό, το Βαλντφογκελάιν, που προστατεύεται αυστηρά.

Τι σας αρέσει περισσότερο εδώ;

Η σιγή, η μοναξιά, η ψηλή σκέπη των φύλλων οξιάς, οι πολυάριθμοι βάλτοι και τα σκλήθρα. Αυτό το δάσος προσφέρει πλήθος εναλλασσόμενων εικόνων σε σχετικά μικρό χώρο. Αν περπατά κανείς αθόρυβα μπορεί να βρεις στο διάβα του τους φυσικούς κατοίκους του δάσους. Μία οικογένεια γερανών, έναν μαύρο δρυοκολάπτη που ραμφίζει έναν κορμό η έναν θαλασσαετό που πετά ψηλά στον ουρανό. Είναι καταπληκτικό.

Μία σύσταση που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα;

Μυστικό δεν είναι, αλλά είναι ξεχωριστό: το Μάιο ανθίζουν οι «κλέφτες» και αφήνουν τα μικρά λευκά τους άνθη να αιωρούνται πάνω από το γρασίδι και τους βάλτους. Μία ασυνήθιστα όμορφη εικόνα. Ωραίος τόπος παρατήρησης αυτού του φαινομένου είναι το μονοπάτι του Γκρος Τσίτεν προς το Αλτκύνκεντορφ, στα δεξιά του δρόμου, σε έναν εκτεταμένο βάλτο με σκλήθρα και σημύδες.

Τι σας εντυπωσίασε στην πρώτη σας επίσκεψη;

Η ανισόπεδη επιφάνεια του έδάφους στο Γκρούμζιν. Σχεδόν τίποτα δεν είναι ευθύ, όλα ανεβοκατεβαίνουν. Αυτή η γεωμορφολογία είναι κληρονομιά από τον τελευταίο παγετώνα. Η επίδρασή του στην περιοχή ήταν ισχυρή συμπιέζοντας το έδαφος και σχηματίζοντας υψώματα και κοίλες επιφάνειες. Και υπάρχει παντού νερό. Σε κάθε κοίλωμα ένας βάλτος, ένα σκλήθρο, μία λιμνούλα.

Ποια εποχή του χρόνου είναι πιο όμορφα εδώ;

Το φθινόπωρο και η άνοιξη όταν βλασταίνουν οι οξιές. Το πράσινο των φύλλων είναι τότε τόσο έντονο και εκθαμβωτικό, ώστε προκαλεί πραγματικό αίσθημα αγαλλίασης στους επισκέπτες. Ο περίπατος στο δάσος με τι οξιές κάνει τόσο καλό στην ψυχή και είναι κάτι που μπορεί να κάνει κανείς ακόμη και μόνος για να μπορέσει να το απολαύσει πραγματικά. Μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι δεν αυτή την εποχή δεν υπάρχουν κουνούπια. Και το φθινόπωρο τα φύλλα της οξιάς χρωματίζουν ολόκληρο το δάσος στους τόνους στους τόνους του χρυσού, της σκουριάς και του κόκκινου.

Τι άλλο πρέπει να δω ακόμη εδώ;

Τα χωριά της περιοχής δίνουν πολλές πληροφορίες για την ιστορική δομή του τοπίου. Πολλές εκκλησίες, οι περισσότερες από τον 13ο αι. , είναι κτισμένες από πέτρα -υλικό κατάλοιπο των παγετώνων-, όπως επίσης και οι εντυπωσιακοί αχυρώνες και στάβλοι. Οι παλιοί δρόμοι από κυβόλιθους εκνευρίζουν πολλούς οδηγούς, είναι όμως ταυτόχρονα πολύτιμη πολιτιστική κληρονομιά. Υπάρχουν εδώ και εκατοντάδες χρόνια και μερικές μικρές επισκευές αρκούν ώστε να διατηρούνται σε καλή κατάσταση. Συνιστώ ιδιαίτερα μία επίσκεψη στην πόλη του Ανγκερμύντε, που έχει αναπαλαιωθεί με πολλή αγάπη.

Η παγκόσμια κληρονομιά ανοίγει την όρεξη. Ποια τοπική σπεσιαλιτέ να δοκιμάσω;

Προτείνω μία στάση στην «Αποθήκη» στο Κέρκοβ, βορείως του Ανγκερμύντε. Η γεωργική αγορά, που βρίσκεται ακριβώς στη διασταύρωση προς Γκέρλσντορφ, προσφέρει μεγάλη ποικιλία τοπικών νοστιμιών. Στον πάνω όροφο του εστιατορίου που βρίσκεται εκεί μπορεί να φάει κανείς έξοχα: κρέας από σπάνια είδη οικόσιτων ζώων, όπως το γερμανικό χοιρινό Sattelschwein και το γερμανικό μοσχάρι Angusrind. Χειροποίητο τυρί και εξαιρετικά είδη ψωμιού συμπληρώνουν το μενού.

Ποιο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς θα επισκεπτόσασταν ευχαρίστως;

Το εθνικό πάρκο της λίμνης Πλίτβιτσε στην Κροατία. Το έχω δει μερικές φορές στην τηλεόραση και πάντα με εντυπωσίαζε ιδιαίτερα το φυσικό τοπίο. Θα ήθελα να το δω κάποια στιγμή με τα ίδια μου τα μάτια.

Η Μπεάτε Μπλάχι

εργάζεται από το 1991 στην υπηρεσία φυσικής προστασίας και διατήρησης των αποθεμάτων βιόσφαιρας του Σορφχάιντε-Χόριν.

Εϊναι υπεύθυνη και για την προστασία του αρχέγονου δάσους οξιάς Γκρούμζιν. Σπούδασε κτηνιατρική, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπαντ Φραϊενβάλντε στον ποταμό Όντερ, κοντά στα γερμανοπολωνικά σύνορα.