Οκτώ ερωτήσεις

Βεατρίκη Μπούσγιαν, διευθύντρια του ιστορικού μουσείου της χανσεατικής πόλης του Βίσμαρ

Τι δεν πρέπει να χάσω με τίποτα όταν επισκεφθώ το Βίσμαρ;

Την αγορά με το υδραγωγείο, το δημαρχείο και το κτήριο με την ονομασία «Παλιός Σουηδός». Το λιμάνι με τον επονομαζόμενο θόλο, το Βάσερτορ, τις δεξαμενές και το δενδρόσπιτο. Το ναό του Αγ. Νικολάου με την υπέροχη διακόσμησή του, το καμπαναριό του ναού Μαρίενκιρχε με την έκθεση για τη γοτθική τούβλινη αρχιτεκτονική που παρουσιάζεται τρισδιάστατα. Το ναό Γκεοργκενκίρχε, η αναστήλωση του οποίου θεωρείται από το 1990 το «θαύμα του Βίσμαρ». Το Φίρστενχοφ, το οπλοστάσιο, την εκκλησία του Αγ. Πνεύματος, την οδό Φρίσε Γκρούμπε, τους συρμούς του τραμ στην Κρεμερστράσε και τη Σοϊερστράσε.

Τι σας αρέσει περισσότερο εδώ;

Οι άμεσες εναλλαγές μεταξύ μικρού και μεγάλου, στενού και φαρδιού. Στην πλατεία της αγοράς οδηγούν μικρά δρομάκια, το μικρό μεσαιωνικό λιμάνι ανοίγει την πόλη στον κόλπο του Βίσμαρ στη Βαλτική και τα επιβλητικά εμπορικά σπίτια εναλλάσσονται με μικρά οικοδομικά τετράγωνα.

Μία σύσταση που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα;

Για ένα ήσυχο και αναπαυτικό διάλειμμα κατά την περιήγηση στην πόλη πρέπει να δει κανείς την εσωτερική αυλή της εκκλησίας του Αγ. Πνεύματος. Όποιος θέλει να αθληθεί μπορεί να συμμετάσχει σε ξεναγήσεις στο θόλο του Αγ. Νικολάου ή στο καμπαναριό της Μαρίενκιρχε για να δει τα γοτθικά κτίσματα από μία ασυνήθιστη προοπτική. Οι θαυμαστές του Ρομαντισμού πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθούν το νυχτερινό Βίσμαρ. Εκείνη την ώρα επικρατεί μία ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στο Φίρστενχοφ, το γαμήλιο ανάκτορο των ηγεμόνων του Μεκλεμβούργου.

Τι σας εντυπωσίασε στην πρώτη σας επίσκεψη;

Η συνοικία της παλιάς πόλης γύρω από την εκκλησία του Αγ. Νικολάου με την Λιντεναλέε στη νότια πλευρά και τα τεχνητά ρυάκια γνωστά ως Φρίσε Γκρούμπε με το επιβλητικό Σαμπελχάους με εντυπωσίασαν ιδιαίτερα όταν επισκέφθηκα πρώτη φορά το Βίσμαρ.

Ποια εποχή του χρόνου είναι πιο όμορφα εδώ;

Ελάτε απλά όταν έχετε αρκετό χρόνο. Πραγματικά κάθε εποχή έχει στο Βίσμαρ τη γοητεία της και τις γιορτές της. Την άνοιξη μαγνητίζουν οι μέρες της ρέγγας. Το καλοκαίρι η ζωή μεταφέρεται έξω στους δρόμους και τις πλατείες. Το φθινόπωρο, την ημέρα της ελεύθερης πρόσβασης στα μνημεία, πολλοί κάτοικοι του Βίσμαρ ανοίγουν τα σπίτια και τους κήπους τους στους επισκέπτες. Και το χειμώνα ο Άγιος Βασίλης έρχεται βεβαίως στο Βίσμαρ με πλοίο μέσω Βαλτικής.

Τι άλλο πρέπει να δω ακόμη εδώ;

Στο Βέντορφ, μία συνοικία δυτικά της παλιάς πόλης, μπορείτε να πάρετε μυρωδιά θαλασσινής ατμόσφαιρας: η θαλάσσια γέφυρα προσφέρει ωραία θέα στον κόλπο και την παλιά πόλη του Βίσμαρ. Αλλά και το νεκροταφείο του Βίσμαρ -που μοιάζει με πάρκο- στα δυτικά της παλιάς πόλης με τα δέντρα και τα παρεκκλήσια του, προσφέρεται για περίπατο. Το φθινόπωρο του 2012 ανοίγει τις πύλες του το μουσείο Φαντέκνικουμ με μία πρωτοποριακή έκθεση της τεχνολογικής ιστορίας του Μεκλεμβούργου.

Η παγκόσμια κληρονομιά ανοίγει την όρεξη. Ποια τοπική σπεσιαλιτέ να δοκιμάσω;

Φρέσκια γερμανική σαμπάνια από το χανσεατικό οινοποιείο του Βίσμαρ, αγορασμένη από το λιμάνι.

Ποιο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς θα επισκεπτόσασταν ευχαρίστως;

Στη Γερμανία το βασίλειο των κήπων στο Ντέσαου-Βέρλιτς. Στην Ευρώπη θα ξαναπήγαινα στο Καρκασόνε της Γαλλίας και τη Σαμπιονέτα της Ιταλίας. Αν μπορώ να διαλέξω κάτι από ολόκληρο τον κόσμο, θα είχα μεγάλη περιέργεια να δω το ιστορικό Κιότο στην Ιαπωνία.

Η Βεατρίκη Μπούσγιαν

γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μίνστερ της Β. Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

Η ιστορικός τέχνης πήγε το 1991 στο Μεκλεμβούργο-Πομερανία, όπου εργάστηκε στην υπηρεσία συντήρησης μνημείων του Σβερίν. Τα τελευταία 18 χρόνια ζει και εργάζεται στο Βίσμαρ. Είναι διευθύντρια του ιστορικού μουσείου της πόλης.