مسیر ۸

از جزیره رایشنائو تا شهر اشتاین گادن

در آخرین مسیر از آشنایی با میراث جهانی یونسکو در آلمان، به جنوب این کشور سفر می کنیم. در این مسیر علاوه بر بازدید از یک جزیره به سراغ میراث به جای مانده از نوع زندگی بشر در هزاران سال قبل می رویم. از کلیسایی هم دیدن خواهیم کرد که به نمادی در تاریخ هنر تبدیل شده است.

سفرمان را از جزیره ای واقع بر روی دریاچه "بودن" آغاز می کنیم: جزیره رایشنائو. پیرمین مقدس در سال ۷۲۴ میلادی از راه دریاچه بودن به جزیره رایشنائو آمد تا بر روی آن صومعه‌ای بسازد. مجموعه این صومعه به مدت ۳۰۰ سال یکی از مهم ترین و قدرتمندترین مراکز مذهبی در جنوب آلمان به شمار می آمد. به پاس حفظ جایگاه مذهبی و فرهنگی این مکان، محوطه صومعه جزیره رایشنائو از سال ۲۰۰۰ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است.

از جمله کلیساهای متعلق به محوطه صومعه جزیره رایشنائو می توان به کلیسای سنت پتر و پاول اشاره کرد که در سده هشتم میلادی ساخته شده است. ساخت این کلیسا هدیه ای بوده از جانب اسقف ورونا. ساخت کلیسای پتر و پاول از اهمیت صومعه ها در آن زمان، حتی ورای رشته کوه های آلپ حکایت دارد. کلیسای سنت گئورگ نیز از جمله دیگر کلیساهای واقع بر روی جزیره رایشنائو است. بازدید از این کلیسا یعنی سفر به اعماق تاریخ و آشنایی با نقاشی ‌های دیواری کلیسا که در هزار سال پیش رونق داشته است. ساخت این کلیسا به سده دهم میلادی برمی گردد.

در ادامه مسیر آشنایی با میراث جهانی یونسکو به میراثی می رسیم که بخشی از آن در زیر آب واقع شده است: آبسراهای متعلق به ماقبل تاریخ در منطقه اونتراولدینگن. بر ساحل دریاچه بودن خانه ‌های چوبی را خواهید یافت که بر تعداد زیادی تیرک فرورفته در آب نصب شده اند و از آن ‌ها به عنوان "آبسرا" نام برده می ‌شود. این آبسراها شواهدی است از زندگی دسته جمعی انسان ها از عصر حجر تا عصر برنز. نمونه هایی بازسازی شده از آبسراها را می توان در بخش شمالی ساحل دریاچه بودن تماشا کرد. بازدید از این منطقه یعنی سفر به اعماق تاریخ هزاران سال از زندگی بشر و مشاهده نوع تحول زندگی اجتماعی انسان. این تحول شامل زندگی کشاورزان، شکارچیان و ماهیگیران این منطقه از گذشته تا به امروز می شود. برای نگهداری از این خانه ها در سال ۱۹۲۲ میلادی بازسازی های وسیعی صورت گرفت. از آبسراهایی که بر حاشیه دریاچه بودن و سایر دریاچه های آلمان وجود دارند، بیش از چهار هزار سال به عنوان محل سکونت استفاده می شده است. آبسراهای آلمان از سال ۲۰۱۱ میلادی جزو میراث جهانی یونسکو به شمار می آیند.

در شرق شهر اشتاین گادن در ۱۵۰ کیلومتری شرق دریاچه بودن به آخرین ایستگاه در مسیر هشتم از آشنایی با میراث جهانی یونسکو در آلمان می رسیم. در ورای رشته کوه های آلپ، وسط چمن زاری سرسبز، کلیسای ویز را خواهیم یافت. این کلیسا با نقاشی های دیواری متعلق به دوره باروک از سال ۱۹۸۳ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. کار بر روی این بنای هنری ده سال به طول کشید تا سرانجام در سال ۱۷۵۴ کار ساخت آن به پایان رسید. نقاشی های روی سقف کلیسا کاری است از نقاش دربار بایرن اسقفی، یوهان باپتیست تسیمرمان. برادر وی دومینیکوس تسیرمان نیز آثاری را در داخل کلیسا طراحی کرده و ساخته است.