مسیر ۷

از ترییر تا مائول برن

در هفتمین مسیر از آشنایی با میراث جهانی یونسکو در آلمان به سمت جنوب غربی این کشور سفر می کنیم. در این میان از میراث به جای مانده از دوران روم باستان، صومعه های متعلق به دوران قرون وسطی و کارخانه های مدرن صنعت فولاد دیدن خواهیم کرد.

سفرمان را از یکی از کهن ترین شهرهای آلمان شروع می کنیم؛ از ترییر. سنگ بنای این شهر در کنار رود موزل توسط قیصر روم آگوستوس در سال ۱۶ پیش از میلاد مسیح گذاشته شد. شهر ترییر در سده ی چهارم میلاد به عنوان پایتخت روم غربی انتخاب شد. ترییر با حمام آب گرم و تماشاخانه اش و همچنین با دروازه ی تاریخی پرتا نیگرا مجموعه بی نظیری از تاریخ روم باستان را در پیش چشم علاقه مندان قرار داده است. بناهای متعلق به دوران روم باستان و همچنین کلیسای لیب فرائن و کلیسای جامع شهر از سال ۱۹۸۶ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارند. کلیسای جامع ترییر که در ۱۷۰ سال پیش ساخته شده است، قدیمی ترین کلسیای آلمان شناخته می شود.

کمی به سمت جنوب که از شهر ترییر دور شویم به مقصد بعدی می رسیم که حال و هوایی صنعتی دارد؛ کارخانه ذوب آهن فولکلینگر. کوره بلند کارخانه ذوب آهن فولکلینگر که در سال ۱۸۸۳ میلادی ساخته شد، یکی از عظیم ترین کوره ها در آن زمان به شمار می آمد. رونق صنعت فولاد در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ میلادی، ساخت کارخانه‌های متعدد تولید فولاد را به همراه داشت. کارخانه ذوب‌آهن فولکلینگر یکی از معدود کارخانه‌های صنعتی است که به همان شکل سابق نگهداری شده است. تا بیش از توقف کار کارخانه در سال ۱۹۸۶ میلادی بیش از ۲۰ هزار نفر در شش کوره آن به فعالیت مشغول بودند. کارخانه ذوب آهن فولکلینگر در سال ۱۹۹۴ میلادی به عنوان نخستین بنای صنعتی آلمان در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.

۱۶۰ کیلومتر از سمت غرب شهر فولکاینگر که دور شویم به صومعه لرش خواهیم رسید. این صومعه در سده ۹ میلادی به یکی از مراکز مهم قدرت در دوران قرون وسطی تبدیل شد. صومعه لرش قدمتی بیش از هزار سال دارد. امروزه از محوطه این صومعه تنها دو ساختمان باقی مانده است. در مقابل صومعه لرش سالنی قرار گرفته که به اصطلاح سالن پادشاه خوانده می‌شود. این بنا یادگاری است از دوران فرمانروایی دودمان کارولنژی. محوطه صومعه لرش از سال ۱۹۹۱ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.

پس از ترک شهر لرش به سمت جنوب حرکت می کنیم تا به کلیسای جامع اشپایر برسیم. این کلیسای جامع در سده دهم میلاد ساخته شده است. هدف از بنای این کلیسا، ساخت عظیم ‌ترین کلیسا در اروپا بوده است. این کلیسا به دستور اشراف ‌زادگان سالی از اقوام فرانک ‌ساخته شد. آن ‌ها از سده ی ۱۱ میلادی قیصر آلمان را تعیین می ‌کردند. بخش داخلی کلیسا بارها دستخوش تغییراتی شد. در سرداب کلیسای اشپایر آرامگاه تعدادی از قیصرها و پادشاهان آلمانی قرار گرفته است. کلیسای جامع اشپایر دومین میراث جهانی یونسکو در آلمان است که در سال ۱۹۸۱ میلادی در فهرست میراث جهانی قرار گرفت.

در آخرین ایستگاه از هفتمین مسیر آشنایی با میراث جهانی یونسکو در آلمان به صومعه مائول برن می رسیم. این بنا راوی تاریخ معماری دوران قرون وسطی است. صومعه مائول برن یکی از مهم ترین مراکز فرهنگی و اقتصادی در دوران خود بوده است. این صومعه سیسترسی ‌ها، در فاصله سده‌های ۱۲ تا ۱۶ میلادی ساخته شد. نگاهی به این بنا، بازدیدکننده را با نوع زندگی در صومعه بیشتر آشنا می‌ کند. یکی از خیره ‌کننده‌ ترین بخش‌ های این صومعه، معماری جایگاه ویژه راهبان صومعه است. در این مکان ۹۲ جایگاه برای راهبان صومعه طراحی شده است. این بنای تاریخی از سال ۱۹۹۳ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است.

 

تریر

۷۸ کیلومتر

فولکلینگر

۱۵۸ کیلومتر

لرش

۵۱ کیلومتر

اشپایر

۶۶ کیلومتر

مائول برن