مسیر ۵

از کاسل به سوی بدموسکائو

باغ‌های بی‌همتا و پارک‌های دیدنی که به دست معماران و هنرمندان طراحی فضای سبز شکل گرفته‌اند، از مهمترین ایستگاه‌های ما در این مسیر خواهند بود. در این مسیر سبز - از مرکز تا شرق آلمان - سفری به دنیای کلاسیک خواهیم داشت، از گوته تا شیلر و سپس به سراغ دیدنی‌های مدرن وایمار و سبک معماری باوهاوس می‌رویم.

سفرمان را از کاسل در پارک کوهستانی ویلهلمز هوهه آغاز می‌کنیم. امرا و حاکمان کاسل در سراسر قرن ۱۸ میلادی تلاش خود را برای ساخت بزرگترین باغ کوهستانی مصنوعی اروپا به کار بستند. مشهورترین آبنماها در فضاهای سبزی که به سبک انگلیسی طراحی شده‌اند با قصری به سبک کلاسیسیسم یادگار آن دوران‌ هستند. بر بلندترین نقطه‌ی باغ تندیس هرکول خودنمایی می‌کند. تندیسی که از روی الگوهای دوران کهن ساخته شده، امروزه به سمبل شهر کاسل تبدیل شده است.

دوران عتیق، دو تن دیگر را در وایمار ، دومین ایستگاه‌ از سفرمان، تحت تاثیر قرار داده است. فریدریش شیلر و یوهان ولفگانگ فن گوته حوالی سال ۱۸۰۰ میلادی در وایمار، ادبیات جهانی خلق کردند - گوته در کنار آثار دیگرش، شاهکار "فاوست" را نوشت و شیلر "ماریا استوآرت" را به رشته‌ی تحریر درآورد. دو شاعر آلمانی که سبک کلاسیک وایماری را پایه‌گذاری کردند.

مکان‌‌های یادبودی که با نام گوته و شیلر گره خورده‌اند در سال ۱۹۹۸ میلادی تحت عنوان "وایمار در دوره کلاسیک" در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفتند. از این جمله‌اند کتابخانه دوشس آنا آمالیا، کاخ شهر و پارکی بر ساحل رود ایلم. در این پارک زیبا و سرسبز خانه ی ویلایی گوته را خواهید یافت. این نویسنده‌ی سرشناس آلمانی سالیان درازی از زندگی اش با کریستیانه والپیوس را در این خانه سپری کرد.

کمی آن طرف تر از این پارک مکان‌های مربوط به مکتب معماری باوهاوس را خواهید یافت که از سال ۱۹۹۶ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌اند. والتر گروپیوس در سال ۱۹۱۹ میلادی دانشگاه باوهاوس را برای تعلیم معماری و طراحی تاسیس کرد. ساختمان این دانشگاه و مدرسه هنر آن نمادی است از معماری سبک باوهاوس که در سال های پس از تاسیس دانشگاه به سبکی شناخته شده در معماری جهان تبدیل شد.

دو ساعت از وایمار که دور شویم به باغ های منطقه‌ی دسائو-وورلیتس می‌رسیم. این مناظر طبیعی از سال ۲۰۰۰ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌اند. برای بازدید از ۷ محوطه ی پارک و شش قصر دیدنی این منطقه باید با پای پیاده و یا سوار بر کشتی سفر را آغار کرد. معماری باغ توسط فریدریش ویلهلم فون اردمانس‌هوف برای یکی از شهریاران آلمانی با نام فرانتس فون آنهالت-دسائو صورت گرفته است. در هر گوشه از این مناظر طبیعی داستانی نهفته است. هر کدام از پل‌های پارک به سبکی و از جنسی متفاوت ساخته شده‌اند. کاخ وورلیتس که در سال ۱۷۶۹ میلادی ساخته شده، نخستین پارک به سبک انگلیسی است که در خارج از این کشور طراحی شده بود. نکته جالب توجه در مورد این مناظر طبیعی این‌که بازدید از آن‌ها در دوران تعلق‌شان به امیران آلمانی برای عموم آزاد بوده است. امروزه امکان استراحت و اقامت موقت برای بازدیدکنندگان در برخی از محوطه های پارک دسائو-وورلیتس فراهم شده است.

کاخ‌ها و پارک‌های دیگری نیز به همین زیبایی در این منطقه یافت می‌شوند که شهرتی جهانی دارند: کاخ‌ها و پارک‌های پتسدام و برلین. کاخ سانسوسی را به دستور فریدریش کبیر ساختند. فریدریش کبیر در سال ۱۷۴۵ میلادی این کاخ را به عنوان مقر اقامت تابستانی‌اش برگزید. علاوه بر این کاخ، قصر گلینیکه، قصر و پارک بابلس ‌برگ و جزیره طاووس از جمله دیگر میراث جهانی یونسکو در آلمان به شمار می‌آیند. معماران سرشناسی در طراحی این باغ و تزیین مناظر طبیعی سهم داشته‌اند که سرشناس‌ترین آن‌ها پیتر یوزف لنه نام دارد.

دو ساعت از سمت جنوب شرقی شهر پتسدام که دور شویم به پارک موسکائو خواهیم رسید که شهریار آلمانی پوکلر-موسکائو در سال ۱۸۱۵ میلادی دستور احداث آن را در شهر بادموسکائو صادر کرد. این پارک وسیع‌ترین پارک طراحی شده به سبک انگلیسی در اروپای مرکزی است. شهریار آلمانی در آرزوی ساخت پارکی بود که همانند مناظر طبیعی باشد و کسی از آراسته کردن مصنوعی آن بویی نبرد. امروز هم در عبور از میان درختان و گلزار این پارک کسی متوجه نمی‌شود که در جنگل طبیعی قدم نگذاشته‌، بلکه از دیدنی های پارکی مصنوعی لذت می‌برد. پارک موسکائو در سال ۲۰۰۴ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.

 

وایمار

۱۶۱ کیلومتر

دسائو-وورلیتس

۹۷ کیلومتر

پتسدام

۱۸۹ کیلومتر

باد موسکائو

۱۷۰ کیلومتر

کاسل