مسیر ۳

از هیلدس هایم تا آیزناخ

در سومین مسیر از بازدید از میراث جهانی یونسکو در آلمان با میراث طبیعی، فرهنگی و همچنین برخی از مهم ترین رویدادهای مذهبی آشنا می شویم.

سفرمان را از شهر هوکستر در وست‌فالن با بازدید از قصر و صومعه کروای آغاز می‌کنیم. از ۱۲۰۰ سال پیش تاکنون کروای مکان مهمی در اعتقادات مسیحی است. کهن‌ترین قسمت از صومعه ورودی غربی آن است که در زبان آلمانی به آن "وِست وِرک" می‌گویند. "وِست‌وِرک"ها که ساخت‌شان در بخش غربی کلیسا به قرون وسطی بازمی‌گردد، تنها یک نما با سه برج نبودند بلکه دارای ویژگی‌های معماری و کاربردی خاصی بودند. از "وِست‌وِرک" ها معمولا برای انجام کارهای دنیوی مثل برپایی دادگاه استفاده می‌شده است . پادشاهان فرانک و قیصرها در این مکان عبادت کرده‌اند. وِست‌وِرک صومعه بین سال‌های ۸۷۳ و ۸۸۵ ساخته شده و در نوع خود قدیمی‌ترین وِست‌وِرک در آلمان است که از گزند تخریب در امان مانده است. یافته‌های باستان‌شناسی ثابت می‌کنند که تا قرن ۱۲ میلادی گرداگرد این صومعه شهر کوچکی برپا بوده است. این شهر قرون وسطایی تقریبا دست نخورده در زیر زمین باقی مانده است، شهری که "سی‌ویتاس کروای" نام دارد. صومعه امروزه تبدیل به یک قصر شده است و آیین‌های عبادی در کلیسای کوچکی که به سبک باروک بناشده، بر پا می‌شوند. در سال ۲۰۱۴ نام کروای به دلیل دو مجموعه "وِست وِرک" و سی‌ویتاس کروای" به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شد.

در امتداد سومین مسیر به شهر آلفلد می رسیم، جایی که در آن کارخانه فاگوس واقع شده است. والتر گروپیوس، بنیان گذار مکتب معماری باوهاوس در آلمان، این کارخانه را در سال ۱۹۱۱ طراحی کرد که به عنوان نخستین معماری صنعتی مدرن در جهان به شمار می‌رود. این ساختمان شیشه ای و نورگیر با هدف بهبود شرایط کاری کارگران کارخانه در آن دوران ساخته شد. توجه به سلامتی کارکنان در طراحی این ساختمان سبب شد که شمار حوادث ناشی از کار در این کارخانه کاهش پیدا کند. این بنا از سال ۲۰۱۱ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است.

سپس به هیلدس هایم در جنوب نیدرزاکسن سفر می‌کنیم. در این شهر زیبای دانشجویی در سال ۱۹۸۵ دو اثر تاریخی از سبک معماری رمانسک در این شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفتند: کلیسای اعظم شهر و کلیسای سنت میشائیل و آثار هنری قدیمی و کهنی که در این دو مکان نگهداری می‌شوند. ساکنان هیلدس هایم، کلیسای سنت میشائیل را "قلعه‌ی آسمان" نیز می‌نامند. "قلعه‌ی آسمان" از سال ۱۰۲۲ تا کنون مشرف بر هسته تاریخی شهر، قد برافراشته است. بر بخش داخلی، سقف چوبی این کلیسا با ۳۰ متر ارتفاع، شجره مسیح نقش بسته است. در کلیسای اعظم هیلدس هایم از سال ۱۰۶۱ میلادی تاکنون آثار هنری باارزش کهن نگهداری می‌شوند. اما بیرون کلیسا هم جاذبه‌ی منحصرفردی برای بازدیدکنندگان دارد: بوته رُز ۱۰۰۰ ساله. این بوته سمبل شهر هیلدس هایم به شمار می‌رود وافسانه‌های بی‌شماری که در مورد آن تعریف می‌‌کنند. باور نمی‌کنید، از کسی که اهل هیلدس هایم هست، بپرسید!

یک ساعت از سمت شرق آلفلد که دور شویم به شهر گسلار می رسیم، جایی که یکی از مدرن ترین سیستم های انتقال آب پیش از صنعتی شدن سیستم های آب رسانی وجود داشته است. این شهر که تاریخی یک هزار ساله دارد، ثروت خود را مدیون ذخایر عظیم ذغال سنگ است که در دل کوه هایی همچون کوه راملس نهفته بوده است. جلوه ای از رفاه و ثروت این شهر را می توان در بافت خانه های سنتی آن بازیافت؛ خانه هایی که شکوه و جلال شان در عهد رنسانس دو چندان شد. ساختمان شهرداری شهر نشان از سبک معماری گوتیک دارد و همچون نگینی در مرکز گسلار می‌درخشد. سیستم آب رسانی سنتی در گسلار که از سال ۲۰۱۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است تا پیش از صنعتی شدن جهانی سیستم انتقال آب‌، یکی از کامل ترین آن ها در دنیا بود. کانال های آب به طول ۳۱۰ کیلومتر بیش از ۱۰۷ برکه را به هم متصل می کنند.

در ۶۰ کیلومتری گسلار شهر دیگری واقع شده است با نام کوییدلین بورگ. کلیسای سنت زروارتیوس در این شهر توسط هاینریش اول، پادشاه آلمان، بنا نهاده شد. قدمت این کلیسا به سال ۱۱۲۹ میلادی می‌رسد. این کلیسا که با الهام از سبک معماری رمانسک ساخته شده است، از سال ۱۹۹۴ میلادی جزو میراث جهانی یونسکو محسوب می‌شود. بخش قدیمی شهر کوییدلین بورگ که به لحاظ وسعت یکی از بزرگ ترین بخش‌های قدیمی یک شهر در آلمان به حساب می‌آید، بیش از ۱۳۰۰ خانه سنتی یا در اصطلاح تخصصی خانه های خرپایی را در خود جای داده است. این خانه های سنتی در فاصله ی زمانی شش قرن ساخته شده‌اند. از کنار بارها و دیگر مکان های دیدنی این شهر نیز نباید به سادگی گذشت که سالانه بیش از ۳۵۰ هزار گردشگر را به شهر کوییدلین بورگ می‌کشانند.

آخرین مقصد ما در سومین مسیر آشنایی با میراث جهانی یونسکو شهر آیزناخ است. شهرت این شهر به واسطه‌ی قلعه‌ی وارتبورگ و همچنین انتخاب آن از سال ۱۹۹۹ به عنوان یکی از میراث جهانی یونسکو است. نام این قلعه با نام مارتین لوتر، اصلاح طلب دینی، گره خورده است. مارتین لوتر که به واسطه ی تزهای اصلاح طلبانه‌اش مورد غضب کلیسای کاتولیک قرار گرفته بود، در سال ۱۵۲۱ در این قلعه سرپناهی برای خود یافت تا تنها در ۱۱ هفته انجیل عهد جدید را از یونانی به زبان آلمانی برگرداند. و این گونه بود که شهرت این قلعه از مرزهای آلمان فراتر رفت و آوازه اش به سراسر جهان رسید. اتاق لوتر در این قلعه کمی پس از مرگ او در سال ۱۵۴۶ به مکانی زیارتی و جاذبه‌ای برای گردشگران تبدیل شد.