مسیر ۱

از واتن مر به سوی اشترالزوند

سفرمان را از دنیای تغییرات بزرگ آغاز می‌کنیم. از واتن مر. طبیعتی با مساحت ۱۰هزار کیلومتر مربع بین جزیره های بزرگ و کوچک و ساحل دریای شمالی. هر روز یا دقیق تر بگوییم، هر ساعت چهره ی این جا تغییر می‌کند. دوبار در روز سطح آب از دو تا سه و نیم متر بالا می‌آید. نکته‌ای مهم برای برنامه ریزی سفر: تنها با بالارفتن سطح آب است که کشتی ها بین ساحل و جزایر تردد می‌کنند. با جذر دریا می توان ماجراجویی در واتن مر را آغاز کرد: از این لحظه به بعد یا باید سوار درشکه شد یا پا برهنه روی لجن ها قدم گذاشت. البته لطفا فقط با همراهی یک راهنمای گردشگری با تجربه !

ایستگاه بعدی ما در این مسیر برمن است. یکی از چهار شهر اتحادیه هانزه در اولین مسیر. شهرهای هانزه به شهرهایی گفته می‌شود که در قرون وسطی به اتحادیه بازرگانی و قدرتمند هانزه پیوسته بودند. برمن با ۵۰۰ هزار نفر جمعیت دهمین شهر پرجمعیت آلمان است. از سال ۲۰۰۴ تا کنون شهرداری برمن و مجسمه ی ایستاده مقابل این ساختمان یعنی مجسمه رولاند به فهرست میراث فرهنگی یونسکو اضافه شده‌اند. آثاری که سمبل تلاش در راه آزادی‌اند. ساختمان شهرداری این شهر خبر از جلال و جبروت برمن در قرون گذشته می‌دهد. بازدیدکنندگان می‌توانند رد پای تغییرات اجتماعی از قرن ۱۵ به بعد را در معماری این اثر نظاره کنند. این ویژگی شهرداری برمن، این ساختمان را در اروپا منحصر به فرد کرده است!

در قسمت غربی ساختمان شهرداری، با مشهورترین شهروندان برمن برخورد می‌کنید، با موزیسین‌های شهر یا به آلمانی "اشتات موزیکانتن". این جا شخصیت‌های معروف داستان "برادران گریم" در مجسمه‌هایی ساخته شده از برنز ابدی شده‌اند.

سال ۲۰۱۵ بخشی از شهر هامبورگ به نام اشپیاشراشتات و محله‌ی کونتورهاوس با ساختمان مشهور شیله‌هاوس در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدند. اشپایشراشتات که برگردان آن به فارسی انبارشهر است، بین سال‌های ۱۸۸۵ تا ۱۹۲۷ در سبک گوتیک ساخته شد و بزرگترین مجموعه انبار بنا شده بر پی عمیق یا ریزشمع در جهان است. در این مکان محصولاتی مانند قهوه، چای، ادویه و فرش‌‌ انبار می‌شدند. امروزه بیشتر انبارهای این مجموعه در دست شرکت‌های خدماتی است. از کانال‌های آبی که از میان اشپایشراشتات می‌گذرند، شب‌هنگام، در آن زمان که بیش از ۱۱۰۰ فانوس و چراغ فضا را روشن می‌کنند، می‌توان با قایق گذشت.

در محله‌ی کونتورهاوس در همسایگی اشپایشراشتات، تاجران هامبورگی دفترهای خود را برپا کردند. سال ۱۹۲۴ ساختمان شیله‌هاوس بنا شد که مشهورترین ساختمان سبک کونتورهاوس این محله است. سقف و نوک این ساختمان شبیه نوک کشتی ساخته شده است.

سپس به لوبک می‌رویم. پایتخت هانزه یا "ملکه‌ی هانزه". سال ۱۹۸۷ برای اولین بار بود که یک شهر کامل در شمال اروپا به فهرست میراث فرهنگی جهان اضافه شد. هسته‌ی تاریخی شهر لوبک بر روی یک جزیره بنا شده و هفت برج کلیسا از آن سر برآورده‌اند. در گذشته دروازه‌ی شهر، دروازه‌ی هولستن یا همان "هولستن تور" از هسته‌ی مرکزی شهر محافظت می‌کرده است. این دروازه با دیوارهای قطور خود نه تنها اثری منحصر به فرد در لوبک که در سراسر آلمان است.

لوبک در کنار همه‌ی این ها به سه برنده‌ی جایزه نوبل هم می‌بالد. توماس مان، ویلی برانت و گونتر گراس. لوبک با اختصاص یک موزه به هر کدام از این شخصیت‌ها، از آن‌ها قدردانی کرده است. و فراموش نکنید، اگر به لوبک می روید حتما "مارتسیپان" این شیرینی مخصوص سنتی لوبک را امتحان کنید.

شهر دیگر اتحادیه هانزه ویسمار است که به خاطر معماری آجری‌اش مشهور است. سبکی از معماری که بیش از همه در شمال آلمان می توان آن را یافت. نه تنها کلیساهای معروف این منطقه که بسیاری از ساختمان‌ها هم در این سبک از معماری بنا شده‌اند.

اما عنوان میراث جهانی را ویسمار سال ۲۰۰۲ به همراه اشترالزوند کسب کرد. با دیدن این دو شهر می‌توان تصور خوبی از شهرهای اتحادیه هانزه در قرن ۱۴داشت. در هر دوی این شهرها زیربنای قرون وسطایی ساختمان‌های هسته‌ی مرکزی شهر تقریبا بدون تغییر حفظ شده است.

 

واتن مر

۱۱۸ کیلومتر

برمن

۷۵ کیلومتر

لوبک

۶۸ کیلومتر

ویسمار

۱۴۰ کیلومتر

اشترالزوند

۱۲۶ کیلومتر

هامبورگ